Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Το διαμάντι του Κάστρο

Το διαμάντι του Κάστρο

Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΣΚΟΥΛ ΧΙΜΕΝΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ, 20 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ «ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ» ΠΟΥ ΕΦΕΡΑΝ OI ΣΑΝΤΣΕΖ, ΕΡΝΑΝΤΕΖ

Η ιστορία επαναλαμβάνεται με μικρές αποκλίσεις ακριβώς 20 χρόνια μετά. Το τέλος της σεζόν 1995 βρήκε τον Ολυμπιακό κορεσμένο μετά από οκτώ συνεχόμενους τίτλους και τέσσερις παρουσίες σε φάιναλ-4 Τσάμπιονς Λιγκ. Ήταν φανερό πως η ομάδα του Πειραιά έψαχνε ένα νέο μοντέλο για να συντηρήσει το καλό ευρωπαϊκό προφίλ αλλά και να αντέξει στον εγχώριο ανταγωνισμό ύστερα από την επικράτηση του Παναθηναϊκού, την «απογείωση» του Άρη και το «θαύμα» της ακριτικής Ορεστιάδας.
Η είδηση της απόκτησης των Κουβανών Ροδόλφο Σάντσες και Οσβάλντο Ερνάντες από τον Ολυμπιακό προκάλεσε ενθουσιασμό στον Πειραιά και έκανε τους «ερυθρόλευκους» το απόλυτο φαβορί. Παρότι ο Ολυμπιακός είχε τους κουβανούς στη σύνθεση του το πρωτάθλημα πήγε πάλι από τον Παναθηναϊκό.
Στον Πειραιά έπεσε γκρίνια και αμφισβητήθηκε ακόμα και ο Γιάννης Λάιος αλλά σε βάθος χρόνου ο Ολυμπιακός πέτυχε ωστόσο κάτι πολύ μεγαλύτερο και σπουδαιότερο. Ύψωσε στο κατάμεστο ΣΕΦ τον τίτλο του Κυπέλλου Κυπελλούχων – τον πρώτο ευρωπαϊκό τίτλο στην ιστορία του συλλόγου μέχρι εκείνη τη στιγμή – και εκτόξευσε στα ύψη των εγχώριο ανταγωνισμό με τέσσερις ομάδες να παλεύουν για τον τίτλο.
Η κατάκτηση του κυπέλλου Κυπελλούχων ανάγκασε μέχρι και τον Σωκράτη Κόκκαλη να αναμειχθεί με τα κοινά του τμήματος βόλεϊ του Ολυμπιακού και να ξεκινήσει τις διαδικασίες για την απόκτηση ενός σπουδαίου προπονητή κι αυτός δεν ήταν άλλος από τον Ιταλό Τζιαμπάολο Μοντάλι. Η συνέχεια είναι λίγο πολύ γνωστή για τον Ολυμπιακό, την μετέπειτα εμπλοκή του Ηρακλή και την εκτόξευση της Volleyleague που μέχρι και το 2010 έζησε την «χρυσή» 15ετία. Κι όλα αυτά χάρις την έλευση των Σάντσεζ, Ερνάντεζ...
Είκοσι χρόνια αργότερα φτάνει από την Κούβα στην Ελλάδα ένας ακόμα τεράστιος αθλητής που με τις κατάλληλες προϋποθέσεις μπορεί να αποτελέσει τον προπομπό μίας νέας εποχής για το ελληνικό επαγγελματικό βόλεϊ που εν μέσω οικονομικής, κοινωνικής και αθλητικής κρίσης αναζητά νέα ινδάλματα και νέους σταρ που θα κάνουν τη διαφορά και θα τραβήξουν πάλι προς τα πάνω το αγωνιστικό επίπεδο και τον ανταγωνισμό μεταξύ των συλλόγων. Tυγχάνει μάλιστα να έχει προπονητή στην Εθνική Κούβας τον Ροντόφλο Σάντσεζ!
Βέβαια, το ότι ο Χιμένες είναι ένας αθλητής που κάνει τη διαφορά στην Εθνική Κούβας δε σημαίνει πως θα αρχίσει να «παίζει» από τη μία στιγμή στην άλλη. Δε μιλάμε για κουκλάκι «Φέρμπι» αλλά για έναν αθλητή που προέρχεται από μία διαφορετική χώρα. Είναι «προγραμματισμένος» να αγωνίζεται μόνο στην Εθνική ομάδα της πατρίδας του και που από τη μία μέρα στην άλλη να πρέπει να προσαρμοστεί σε μια ομάδα που κάνει πρωταθλητισμό στην Ελλάδα με ότι αυτό συνεπάγεται για την πίεση και την οπαδική «αρρώστια» που ο Χιμένες δεν την έχει περάσει ακόμα...
Μιλάμε για έναν αθλητή που έχει μεγαλώσει σε διαφορετικούς ρυθμούς, με διαφορετική βολεϊκή και αθλητική κουλτούρα. Όλοι οι Κουβανοί που έμειναν στην Ελλάδα όπως ο Μπρουκς, ο Ντιάζ και ο Ντεσπέιν, ακόμα και ο Σάντσες με τον Ντεσπέιν είχαν δύσκολη και επίπονη προσαρμογή και θα χρειαστεί υπομονή από τον ίδιο αλλά και από τους ανθρώπους του ΠΑΟΚ.
Ο Χιμένες αξίζει τον σεβασμό όλων διότι πρόκειται για ένα αληθινό διαμάντι που δεν ανήκει μόνο στον ΠΑΟΚ αλλά σε όλο το ελληνικό βόλεϊ. Η έλευση του και η παρουσία του επιτεύχθηκε μέσα από πολλές συγκυρίες αλλά και συντονισμένες προσπάθειες και θα βοηθήσει τα μέγιστα για να ανοίξει ο δρόμος και για άλλους σπουδαίους αθλητές με ανυπολόγιστη χρηματιστηριακή αξία.
Οι Ρώσοι, οι ασιάτες, οι Τούρκοι αλλά και οι περισσότερες ευρωπαϊκές ομάδες που αγωνίζονται σε υψηλό επίπεδο θα έδιναν γη και ύδωρ για να αποκτήσουν έναν αθλητή σαν τον Χιμένες αλλά και άλλους διεθνείς της Εθνικής Κούβας. Το ότι βρέθηκε ο Χιμένες στην Ελλάδα με μερικές δεκάδες χιλιάδες δολάρια είναι πραγματική ευλογία για το ελληνικό βόλεϊ και αυτή τη φορά ελπίζουμε να υπάρχει η εμπειρία και η γνώση για την ανάλογη αντιμετώπιση και αξιολόγηση.
Το ευτύχημα για τον Χιμένες είναι πως προπονητής του ΠΑΟΚ είναι ο Γιάννης Καλμαζίδης που και ο ίδιος ήταν... μετανάστης από την Σουηδία και έπρεπε να προσαρμοστεί στις δύσκολες συνθήκες του ελληνικού βόλεϊ.
Ο Χαβιέ Σκουλ Χιμένες στα 25 του χρόνια δεν είναι παρά «ο πρεσβευτής των παιδιών του Κάστρο και της μαμάς πατρίδας» που συγκεντρώνει τον θαυμασμό και τον σεβασμό της παγκόσμιας κοινότητας.
Με ύψος 1.98 και βάρος μόλις 89 κιλά είναι ένα «στεγνός» υπέρ αθλητής, με τεράστια μακριά άκρα και άλμα άλτη του ύψους. Τα χτυπήματα του είναι στα 3 μέτρα και 55 εκατοστά, δηλαδή, ένα μέτρο και 12 εκατοστά πάνω από το φιλέ και μισό μέτρο πάνω από το στεφάνι μίας μπασκέτας.
Με άλλα λόγια μπορεί να καρφώνει ακόμα και πάνω από το μπλοκ του 60% των μπλοκέρ των ελληνικών ομάδων της Volleyleague.
Χωρίς αμφιβολία, όμως, ο Χιμένες είναι ένας αθλητής μέσα σε ιδανικές συνθήκες θα μπορέσει να κάνει τη διαφορά στην ομάδα του ΠΑΟΚ αλλά και σε όλο το ελληνικό πρωτάθλημα.
Το μήνυμα του ΠΑΟΚ είναι ξεκάθαρο προς τον Ολυμπιακό αλλά και τις υπόλοιπες ομάδες της κατηγορίας είναι ξεκάθαρο και είναι βέβαιο πως... ελήφθη.
Ο ΠΑΟΚ για πρώτη φορά στην ιστορία του μπαίνει στην τελική ευθεία με πολλές αξιώσεις και η παρουσία του Χιμένες θα συμβάλει σίγουρα στην εξοικείωση των οπαδών του ΠΑΟΚ με το βόλεϊ. Το «Παλατάκι» που πριν από μία δεκαετία γέμιζε από τους οπαδούς του Ηρακλή για τον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ είναι δυνατόν να γεμίσει από τους οπαδούς του δικεφάλου που πάντα κοιτούσαν το βόλεϊ με δυσπιστία. Ίσως γιατί βαθιά μέσα τους γνώριζαν πως δεν είχαν ελπίδες τίτλου. Τώρα, όμως, τα πράγματα αλλάζουν άρδην.
Άλλωστε, όπως έχει αποδείξει η μέχρι τώρα πορεία της ομάδας δεν χρειάζεται παρά ένα μικρό «σπρώξιμο» για να μπορέσει να κάνει τη διαφορά. Έντεκα νίκες στους πρώτους 12 αγώνες του πρωταθλήματος και μία ήττα από τον Ολυμπιακό με 3-2 σετ δεν είχε πετύχει ποτέ ο ΠΑΟΚ κατά το παρελθόν. Η παρουσία του Ερνάντο Γκόμεζ, του Αλεξάντερ Σαφράνοβιτς και του Βασίλη Κουρνέτα αποτελούν μία ισχυρή βάση. Με την προσθήκη του Χιμένες και μπαλαντέρ τον εντυπωσιακό Δημήτρη Εφραιμίδη ο ΠΑΟΚ θα γίνει πραγματικά πανίσχυρος, ενώ εάν επιβεβαιωθούν οι φήμες για την απόκτηση και ενός σούπερ κεντρικού τότε ο δικέφαλος θα είναι μία ομάδα τίτλου.
Ωραίος αγώνας έγινε και στη Σύρο με τον ΠΑΟΚ να νικάει 3-2 τον Φοίνικα αλλά ειλικρινά δεν καταλαβαίνω την γκρίνια των παραγόντων των ομάδων που περιμένουν πότε θα κάνει λάθος ο διαιτητής για να μπουκάρουν στο γήπεδο. Μετά από ματς τριών ωρών εννοείται πως θα γίνουν «πατάτες» και η ενασχόληση με την διαιτησία δείχνει βολεϊκό αναλφαβητισμό. Ο ΠΑΟΚ έδειξε καλύτερα στοιχεία ως ομάδα παρότι οι ακραίοι του είχαν προβλήματα υγείας. Ο Φοίνικας έπαιξε στα όρια του στο 1ο και στο 3ο σετ αλλά έχει ακόμα αρκετά να φτιάξει σε υποδοχή και μπλοκ – άμυνα. Είδαμε έναν ακόμα ωραίο αγώνα σε γεμάτο γήπεδο, με πολλές εναλλαγές στο σκορ και ωραίες φάσεις. Αυτό είναι το ζητούμενο και όταν οι ομάδες το καταφέρνουν έχουν πετύχει το στόχο τους ανεξάρτητα από το τελικό σκορ.


πηγη  www.gazzetta.gr