Το βόλει στην Αγγλία
ΤΟΥ ΒΑΓΓΕΛΗ ΚΟΥΤΟΥΛΕΑ
(Διεθνής αθλητής βόλλεϋ, beachvolley, προπονητής βόλλεϋ)
Μεγαλώσαμε με μερικές αστείες ατάκες του στυλ Αλβανός τουρίστας, Άγγλος βολεϊμπολίστας, ανοιχτοχέρης εβραίος… θέλοντας με αυτόν τον τρόπο να πούμε ότι κάποια πράγματα είναι δύσκολο να συνδυαστούν. Όμως οι καιροί αλλάζουν και το Άγγλος βολεϊμπολίστας δεν είναι και τόσο κοροϊδευτικό.
Μετά από ένα χρόνο στο Λονδίνο έχω σχηματίσει μια καλή εικόνα για το Αγγλικό βόλεϊ και με χαρά μου θέλω να την μεταφέρω και να μοιραστώ μαζί σας κάποια πράγματα που θα σας φανούν <όπως και μένα στην αρχή> παράξενα… ίσως και παράλογα!
Καταρχήν εδώ στην Αγγλία το βόλεϊ όπως και σχεδόν όλα τα ομαδικά αθλήματα <εκτός ποδόσφαιρου, κρίκετ, ράγκμπι κλπ>, είναι τελείως ερασιτεχνικά.
Όχι όπως στην χωρά μας που τυπικά ισχύει το ίδιο όμως ακούμε και βλέπουμε επιχορηγήσεις, οδοιπορικά, αμοιβές, επιτροπές κλπ.
Εδώ το κάθε κλαμπ αποτελείται από τους αθλητές που είναι και τα μέλη του και που επίσης εκτελούν και διοικητικά χρέη <ταμία ,γραμματέα κλπ>.
Όλοι αυτοί λοιπόν για να παίζουν βόλεϊ κάθε μήνα πληρώνουν ένα ποσό από 30 -50 ευρώ ανάλογα αν είναι φοιτητές, εργαζόμενοι ,άνεργοι.
Το ποσό που μαζεύεται καλύπτει τα έξοδα ενοικίου του γηπέδου <τα οποία ως επί το πλείστον είναι ιδιωτικά ή ανήκουν σε σχολεία ,πανεπιστήμια, κολλέγια.
Επίσης πληρώνονται οι διαιτητές, το αθλητικό υλικό και ο προπονητής. Για κάθε εκτός έδρας παιγνίδι, πάλι γίνεται ένας μικρός έρανος. Στην εθνική κατηγορία ένα άλλο έθιμο επιβάλλει μετά το τέλος του ματς έναν μικρό μπουφέ όπου οι γηπεδούχοι δεξιώνονται τους φιλοξενουμένους. Ότι βέβαια υπάρχει πάνω στον μπουφέ το έχουν φέρει οι παίκτες. Αν λοιπόν υπολογίσουμε και τις μπύρες στην παμπ μετά το ματς συν τα έξοδα μετακίνησης π.χ. βενζίνη, μετρό, τραίνο κλπ, το ποσό που πληρώνει εδώ ένας παίκτης για να παίζει ξεπερνά τα 100 ευρώ το μήνα!
Σκεφτείτε πόσοι θα έπαιζαν βόλεϊ στην χώρα μας με αυτόν τον τρόπο…
Ένα άλλο στοιχείο του ερασιτεχνισμού εδώ είναι ότι ο κάθε παίκτης κάθε χρόνο φυσικά έχει δικαίωμα να παίξει σε όποιο κλαμπ θέλει, χωρίς κανένα κλαμπ να έχει δικαίωμα ακόμα και να του προτείνει να πάει σε αυτό. Επίσης όλοι οι αθλητές έχουν δικαίωμα να παίζουν την ιδία χρονιά σε 2 κλαμπ αρκεί να είναι σε διαφορετικές κατηγορίες.
Λόγο όλων αυτών των εξόδων, οι ομάδες κάνουν προπόνηση από 1-3 φορές την εβδομάδα. Επίσης οι παίκτες είναι αυτοί που επιλέγουν τον προπονητή τους μετά από δοκιμή του!!! Σκέπτεστε πόσοι προπονητές θα έμεναν στην Ελλάδα χωρίς ομάδα με αυτόν τον τρόπο???
Να δούμε λίγο και το επίπεδο, που μην νομίζετε ότι είναι και τόσο χάλια. Καταρχήν οι παίκτες που αποτελούν τα κλαμπ κατά 80% είναι ξένοι, μιας και το Λονδίνο αλλά και όλη η Αγγλία είναι το κέντρο του διεθνούς εμπορίου στην Ευρώπη. Π.χ. η ομάδα που προπονώ είναι 3η στην υψηλότερη κατηγορία την super8 league, έχει στο ροστερ της 2 Γάλλους, 2 Σλοβάκους, 1 Γερμανό, 2 Έλληνες, 1 Ούγγρο, 1 Ρουμάνο, 1 Ιταλό και 5 Πολωνούς.
Αν λοιπόν την μεταφέραμε στην Ελλάδα θα κέρδιζε την Α2 μαζί με τον Φοίνικα που φέτος κάνει περίπατο.
Από την ομάδα μου ξεχωρίζω 5 τουλάχιστον παίκτες που σαν ξένοι δεν θα μπορούσαν να έρθουν στην Ελλάδα, όμως σαν Έλληνες είχαν θέση σε πολλές Α1 ομάδες.
Οι 2 πρώτες ομάδες είναι αυτές που δουλεύουν πιο συστηματικά μιας και οι 2 είναι εκτός Λονδίνου και ανήκουν σε πανεπιστήμια. Έτσι έχουν τον χρόνο και τα χρήματα να προπονούνται καθημερινά, και είναι ο αιμοδότης της εθνικής τους που έπαιξε αντίπαλός μας.
Το λάθος που κάνουν και εδώ είναι ότι ενώ έχουν διάθεση και χρήματα <λόγο 2012> να δουλέψουν πιο πολύ, έχουν γεμίσει τα γραφεία με ένα τεράστιο καλά αμειβόμενο διοικητικό επιτελείο, αντί να βρουν ή να φτιάξουν καλούς προπονητές που θα δουλέψουν στα γήπεδα.